Content-Diepte-index

Content Depth Index (CDI) is een intern scoresysteem, geen branche-standaardmeting. Het probeert de thematische dekking op een URL te kwantificeren door te meten hoeveel relevante subonderwerpen, entiteiten, vragen, voorbeelden en ondersteunende assets een pagina bevat, vergeleken met een doeloverzicht of de toonaangevende resultaten (SERP-leaders) op dat moment.

Daarom is het handig voor content-audits. Het maakt het niet tot een rankingfactor. Google publiceert of gebruikt geen metriek met de naam Content Depth Index. CDI behandelen als een magisch getal is hoe teams uiteindelijk opgeblazen pagina’s opleveren die slechter ranken.

Hoe SEO-teams CDI in de praktijk gebruiken

In de praktijk is CDI een gapscan-score. Je bouwt een topic-model op basis van Ahrefs, Semrush, Google Search Console, People Also Ask, concurrentiekoppen en entiteitsextractie. Vervolgens score je een pagina tegen dat model.

Een eenvoudige versie ziet er zo uit:

• 30 beoogde subonderwerpen geïdentificeerd
• 22 op de pagina afgedekt
• Dekkingsscore = 22/30 = 73

Meer geavanceerde teams wegen onderdelen anders. Definities kunnen 1 punt tellen, prijs- of vergelijkingssecties 3, originele data 5 en eerstehands voorbeelden 2. Surfer SEO en Clearscope-achtige werkwijzen doen dit indirect via termen-dekking en contentoptimalisatiescores, ook al noemen ze het niet CDI.

Waarom het ertoe doet

Als je CDI goed gebruikt, helpt het met drie dingen: content briefs, het prioriteren van vernieuwingen en competitieve audits. Als een pagina in posities 6-12 staat en de topresultaten consequent 8-10 subonderwerpen behandelen die jouw pagina overslaat, is dat een reële redactionele tekortkoming die je moet oplossen.

Het houdt schrijvers ook eerlijk. “Maak het uitgebreider” is vaag. “Voeg implementatiestappen, prijsfactoren, migratierisico’s en 3 veelvoorkomende fouten toe” is concreet en uitvoerbaar.

Waar CDI tekortschiet

Dit is de belangrijke kanttekening: meer dekking betekent niet automatisch betere rankings. John Mueller van Google heeft dit al jaren herhaald, ook in discussies over contentkwaliteit in 2025, namelijk dat woordenaantal en oppervlakkige volledigheid op zichzelf geen kwaliteitsindicatoren zijn.

Search intent bepaalt het plafond. Een pagina van 700 woorden kan een pagina van 3.500 woorden verslaan als de zoekopdracht om een snel antwoord vraagt. CDI heeft ook moeite met YMYL-onderwerpen, productpagina’s, local SEO-pagina’s en pagina’s waar vertrouwenssignalen, links of UX belangrijker zijn dan breedte.

Tooldata is bovendien rommelig. Ahrefs en Semrush kunnen aangrenzende termen suggereren die semantisch gerelateerd zijn maar niet relevant voor de exacte zoekopdracht. Als je outline slecht is, is je CDI-score slecht. Simpel.

Beste werkwijze

1. Stel het overzicht op vanuit de top 5-10 ranking-URL’s, niet vanuit één concurrent.
2. Valideer ontbrekende subonderwerpen in GSC-impressies en zoekwoord-/querypatronen.
3. Gebruik Screaming Frog met aangepaste extractie om headings, FAQ’s, schema en media op schaal te auditen.
4. Benchmark tegen uitkomsten: rankings, klikken, conversies en assisted revenue.

De juiste inzet van CDI draait om redactionele prioritering. Niet om scores najagen. Als je pagina intent al afdekt en al converteert op 4%+ , is het meestal een slechte trade om vijf dunne secties toe te voegen om de score van 74 naar 86 te duwen.