Uniciteitsscore van de template

Template Uniqueness Score (TUS) is een werkbare meetwaarde om in te schatten hoeveel van een pagina uniek is ten opzichte van herhaalde templatesjabloon-onderdelen (“template chrome”). Dit is belangrijk op grote sites, omdat 10.000 URL’s die vanaf dezelfde shell zijn opgebouwd Google niet 10.000 afzonderlijke ranking-assets opleveren.

Wat de score in feite meet

In de eenvoudigste vorm is TUS het percentage van de indexeerbare paginacontent dat zinvol verandert tussen URL’s die hetzelfde template delen. Dit omvat meestal bodycopy, productspecificaties, reviews, afbeeldingen, interne links in het hoofdcontentgedeelte en soms ook gestructureerde data. Dit laat de voor de hand liggende herhalers buiten beschouwing: globale navigatie, footer, facetterende blokken, cookiebanners, gerelateerde widgets en standaard juridische boilerplate-tekst.

Een grove formule is unieke content bytes of woorden gedeeld door totale indexeerbare content bytes of woorden, vermenigvuldigd met 100. Als een producttemplate 2.000 woorden zichtbare indexeerbare content heeft en 900 woorden op elke pagina worden herhaald, dan is de TUS 55%. Niet geweldig.

Waarom SEO’ers dit gebruiken

TUS is geen Google-metriek. Dat is de eerste kanttekening. Je vindt het niet terug in Google Search Console en Google scoort pagina’s intern niet op deze manier. Toch is het nuttig, omdat het teams een hard getal geeft voor een echt probleem: templates die bijna-duplikaten zijn—die voor stakeholders anders lijken, maar voor zoekmachines niet genoeg verschillen.

In de praktijk hangen templates met een lage TUS vaak samen met zwakke dekking in de long tail, index “bloat” en slechte crawl-efficiëntie. Met Screaming Frog plus een DOM- of tekst-diff kun je dit snel zichtbaar maken. Bij enterprise ecommerce hanteer ik doorgaans lager dan 50% als alarmsignaal, 50–65% als werkbaar maar dun, en 65%+ als een gezondere doelwaarde. Niet universeel. Maar wel richtinggevend betrouwbaar.

Zo bereken je het in de praktijk

1. Crawl de site met Screaming Frog of Sitebulb en segmenteren URL’s op templatesoort.
2. Exporteer gerenderde HTML, woordentellingen, hashes van bijna-duplikaten en gegevens over indexeerbaarheid.
3. Vergelijk pagina’s binnen elke templateset met tekstextractie of DOM-diffing.
4. Verwijder boilerplate met tools zoals boilerpy3, aangepaste Python-scripts of regels voor content-area-extractie.
5. Volg de mediaan van de TUS per template, niet alleen uitschieters.

Ahrefs en Semrush berekenen TUS niet rechtstreeks, maar ze helpen om het resultaat te valideren. Als een rewrite van een template de TUS verhoogt en pagina’s vervolgens gaan ranken voor 20–30% meer non-brand zoekopdrachten, dan is dat het zakelijke bewijs. GSC is waar je impressions, clicks en de spreiding van queries per pagina bevestigt. Surfer SEO is hier minder bruikbaar, tenzij je on-page modules op schaal herschrijft.

Waar deze metriek zijn grenzen heeft

Meer unieke content betekent niet automatisch betere rankings. Ik heb teams gezien die de TUS oppompten door 400 woorden nutteloze copy toe te voegen aan categoriepagina’s. De score ging omhoog. De performance niet. John Mueller van Google heeft herhaaldelijk gezegd dat boilerplate normaal is en dat duplicatie niet per se een strafprobleem is; het probleem ontstaat wanneer pagina’s niet genoeg verschillen om afzonderlijke indexing en ranking te rechtvaardigen.

Gebruik TUS dus als diagnose, niet als losstaande KPI. Als het template bedoeld is om gestandaardiseerd te zijn—zoals locatiespagina’s of productvarianten—dan is de oplossing niet altijd “voeg meer tekst toe”. Soms is het consolideren, canonicaliseren, of simpelweg het noindex’en van laagwaardige URL’s.